Mijn derde en huidige ligfiets: Challenge Seiran 26"
Na de Blueglide had ik zin in een wat hogere fiets, met liefst een normale wielmaat voor en achter. Toen ik de mogelijkheid had om een Fiets van de Zaak aan te schaffen daarom
een Challenge Seiran besteld met wielmaat 26" (559) voor en achter. Een tikje makkelijker fietsen, wat stabieler, vooral bij wat slechter wegdek. Ik wilde eigenlijk de mooie lichte Seiran SL (10kg), eigenlijk te vergelijken met een racefietsje. Maar dat is voor mij iets minder praktisch, regelmatig moet er ook bagage mee. Daarom toch maar een gewone Seiran, maar dan met een onderdelen pakket gericht op lichtgewicht. De Seiran komt daarmee op 14 kg (incl. bagagedrager en verlichting). Toch weer wat minder dan de ruim 22 kilo van mijn Blueglide. Besteld bij de Liggende Hollander in Eindhoven. NB enige tijd geleden is Challenge overgenomen door Elan.

Dat bevalt prima, de Seiran is meer een precisie instrument, maar daardoor ook minder comfortabel dan mijn vorige Blueglide. Een beetje als een Lotus ten opzichte van een Citroen DS. Zo´n hoge racer is inderdaad een stuk stabieler, vooral bij langzaam fietsen. Dat komt ook door de wat langere wielbasis. Toch komen je schoenen ook bij krappe bochten nauwelijks tegen de voorband. Daar staat tegenover dat zelfs voor zo'n lange vent als ik de zithoogte van 62cm maar net haalbaar is. Challenge heeft overigens tegenwoordig ook een versie met een knik in het frame, met een wat lagere zithoogte van 55cm: de Furai 26".

Verder een mooi modern, kek fietsje, met 3x9 SRAM X.9 52-42-30 en 11-34 , X.9-naven, Avid BB7 schijfremmen, carbon voorbuis, luchtdemper, lichte wielen, carbon crankstel, etc. Zelfs mijn zoon (die het altijd maar een vreemde hobby vond) wil hier best graag een rondje op fietsen.

Na jaren elke dag naar m'n werk (16, 22 en later 8 km met 30-35 km/u) is de gratis fitness nu beperkt tot de dagelijkse rit naar het station (7-8 km). De snelheid ligt ook wat lager (25-30 km/h), ik word ook een jaartje ouder. Verder gebruik ik 'm eigenlijk overal voor. Ook gebruikt voor een fietsvakantie naar Noord-Frankrijk, met de nodige heuvels. Dat ging best, maar op echt steile hellingen bergop is een racefiets toch iets handiger. Met de ligfiets heb je toch wat minder controle over het evenwicht bij deze lagere snelheden, ook als je even moet stoppen. Op zo'n steile helling komt er dan erg veel gewicht op het achterwiel. Ook ga je op afdalingen eigenlijk te hard, waardoor je relatief meer je remmen moet gebruiken. Daar staat natuurlijk tegenover dat op een langere tocht het comfort en de lagere inspanning bij vlakkere stukken toch wel heel aangenaam is. En het is relatief gemakkelijk om bagage mee te nemen. Klik voor een reisverslag op Fietstochten.

Windscherm


Voor de winter: de HP Streamer. Voordelen: houdt effectief de kou en de regen van vooral je benen maar ook je bovenlijf. Ondanks de beperkte afmetingen geleidt het scherm de lucht en de regen mooi om je heen. Een regenbroek is niet meer nodig, alleen nog een regenjas. En vooral iets voor je hoofd, want dat zit des te meer in de wind. Nadelen zijn de fikse prijs, en het valt niet mee om het scherm (bij
de Liggende Hollander opgerold bewaard) in de goede vorm te krijgen en te houden. Verder is het zicht vlak voor de fiets wat minder, vooral in het donker als de voorlamp toch de binnenkant wat verlicht. En om te stallen is het natuurlijk een stuk omvangrijker...

Home made zitkussen van de Liggende Hollander
Tijdens een reparatie leende ik een vergelijkbare ligfiets van
de Liggende Hollander, die aanzienlijk comfortabeler bleek. Andere zithouding? Andere veer instellingen? Nee, dit bleek vooral door het zitkussen te komen. Het home made kussen met Reycoflex heeft ingebouwde vering en is daardoor een stuk comfortabeler. De kosten zijn stevig maar het verschil is groot. Aanbevolen!

Reparaties
De fiets houdt zich goed (al ruim 20.000 km), alleen de geleidewieltjes van de ketting heb ik vervangen door grotere exemplaren met een betere geleiding. Daarnaast alleen banden, remblokjes en recent ketting en kettingwielen.

Wat nu?
Er blijft altijd genoeg te wensen: een geheel gestroomlijnde (bv de Quest, de Versatile of de allermooiste: de Velotilt) of een wat eenvoudiger 'tilting' driewieler bv op basis van de Fast FWD Munzo TT van Bram Smit - de voorloper van de Velotilt. Ook grappig: de Podride. Voorlopig blijft het bij het bijhouden van de ontwikkelingen op het internet, ook leuk.....